The road to Berlin

By | November 23, 2015

medaille                      The road to Berlin

 

In januari heb ik een blog geschreven dat ik de marathon van Berlijn wilde lopen. Eerst de zestig van Texel, misschien nog enkele triathlons maar door het koude voorjaar (koud water bbbrrr) daar maar van af gezien. Na de zestig van Texel lag de focus op de voorbereiding voor de Marathon van Berlijn.  Met lopers van loopgroep Nienoord gaan we naar Berlijn. Omdat er veel lopers van Loopgroep Nienoord zich ingeschreven hadden voor de marathon zijn er diverse lange duurlopen ingepast in het programma van de loopgroep. Ik kies er voor om niet alleen maar op omvang te trainen. 1x in de 2 weken een lange duurloop tot maximaal 29 km. Naast de duurlopen veel trainen op marathonsnelheid en intervallen. Ik train 3 tot 4x per week. Na de zestig van Texel even een moment van rust en daarna rustig opgebouwd naar de marathon van Berlijn. Langzaam aan komt september inzicht en dan is het zover! Op vrijdag rijden we met een bus vol deelnemers en supporters naar Berlijn. Na enig op onthoud (file) komen we aan in Berlijn. De bus levert ons af bij de expo waar we ons startbewijs op kunnen halen. Het is even zoeken waar we nu moeten zijn. Voordat we ons startbewijs op kunnen halen krijgen we een bandje op onze arm en daarna kunnen we ons startbewijs en goodiebag ophalen. In korte tijd vliegen we nog langs de standjes op de expo want we worden alweer bij de bus verwacht. Na het bezoek aan de expo vertrekken we naar het hotel. Het hotel zit buiten Berlijn maar met de metro ben je snel in de stad. Het hotel ziet er goed uit. Alleen heeft het personeel moeite om iedereen snel te bedienen aan tafel. Gelukkig hoeven we alleen de drankjes te bestellen en het eten is in buffetvorm opgediend. Marcel en ik doen het de volgende dag rustig aan. Wij kijken een beetje rond in Berlijn en genieten van de zon. Voordat ik naar bed ga leg ik alles gereed voor morgen want je wilt natuurlijk niets vergeten en bespreken we de tactiek voor morgen. Ik ga proberen om de gehele wedstrijd vlak te lopen (5:21 min/km) en als ik over heb bij  km 37 om dan nog te gaan versnellen. Voor Marcel is het zijn debuut op de marathon. Voor hem is het belangrijk om te finishen. We gaan redelijk vroeg naar bed want de volgende dag is het zover: de Marathon van Berlijn. Na het nuttigen van mijn eigen  meegenomen ontbijt (ik hou me vast aan mijn eigen recept) gaan we per bus naar de start. Het is nog erg rustig bij de start, we zijn er dan ook erg vroeg. De start is om 9.00 uur. Maar nu kunnen we nog rustig gebruik maken van de dixies en we wandelen richting het startvak. Ik sta met nog drie lopers (Weit, Harm, Geeske) van loopgroep Nienoord in het startvak van 3;45. De spanning begint nu wel te stijgen. Ik zie alleen maar mensen/lopers om mij heen. 40.000 deelnemers! De ene deelnemer heeft zich volgehangen met gelletjes en sportdrank en de ander heeft niets. Ik kies ervoor om vier gelletjes en de powerbar snoepjes mee te nemen. Daarnaast maak ik gebruik van de drankposten. De spanning stijgt in het startvak, van het lange wachten krijg ik koude voeten. En dan om negen uur begint het. De eerste lopers zijn weg. Uiteindelijk starten wij om 9.15. Langzaam aan komt iedereen in beweging. Ik probeer rustig aan te beginnen want mijn voeten zijn wel erg koud. Ik zie heel veel publiek om mij heen en overal wordt veel muziek gemaakt. Op het parcours is het erg druk. Het is een glooiend parcours met veel bochten erin wat weer oponthoud geeft. In het begin kan ik dan ook niet goed tempo houden want het is druk. Tot 11 km loop ik met Weit samen maar daarna ben ik hem kwijt. Ik kijk nog om mij heen maar ik zie hem niet. Ik vervolg mijn weg. De zon heeft veel kracht, we lopen tegen de zon en ik krijg het al snel warm. Ik probeer bij iedere drankpost water te nemen en soms een sportdrank. Mijn maag vindt die sportdrank niet lekker. Ik  neem daarna alleen maar water. De eerste helft gaat super. Ik voel me fit en heb nog genoeg energie. Bij 30 km begin ik mijn boven benen te voelen. Dat is niet fijn! Maar ik zit nog goed op schema en wil nu niet te veel tijd verliezen. Ik probeer mij te focussen op mijn snelheid en niet op de pijn in mijn benen. Bij 37 km wil ik nog versnellen maar dat werd moeilijk maar ik probeer mezelf wel te dwingen. Opgeven is geen optie! En dan is de Brandenburger Tor inzicht. Ik zie de lopers om mij heen versnellen en we worden aangemoedigd door het publiek. Ik ga mee! Ik wil een PR! De finish zie ik nu en probeer te versnellen. Ik kom de finish over met een tijd van 3:46:34. Na de finish wandel/waggel ik door naar de medailles. Ik ben uitgeblust en heb dorst. We moeten nog ver doorlopen voor de drankpost en de medaille. Na het in ontvangst nemen van de medaille ga ik naar de waterpost. Ik neem veel water want ik heb dorst. Ook krijgen we nog een (isolatie/plastic) deken om warm te blijven. We krijgen ook nog een tasje met daarin fruit, broodje en een sportreep. Lekker een banaan die lust ik wel.  Aan het eind is er voor iedereen alcohol vrij bier. Helaas lust ik geen bier. Nadat ik een beetje ben bijgekomen ga ik op zoek naar Marcel en de rest van de groep. Tussen al die deelnemers is het moeilijk iemand te vinden. Bij de bus verzamelen we ons weer. Alle lopers van de loopgroep hebben de marathon uitgelopen. Iedereen is trots op zichzelf en elkaar. In de bus is iedereen nog hyper. Er wordt hard meegezongen met  het lied Bloed, zweet en tranen.  Er worden plannen gemaakt om vanavond naar het oktoberfest te gaan in Berlin. Bij aankomst kunnen we gebruik maken van de fysiotherapeuten die met ons mee zijn. Daar maak ik dankbaar gebruik van. Na een douche en massage nog even liggen voor het diner. Ik merk dat ik nu wel moe ben en na het eten heb ik geen energie meer om naar het oktoberfest te gaan. Ik zie meer lopers naar hun kamer vertrekken dan naar het oktoberfest. We zijn moe. Ik check nog even het verloop van mijn race. Gemiddeld liep ik 5.22 min/km. Het tweede gedeelte nog sneller dan het eerste gedeelte van de race. Ik weet het nu: ik ben een diesel. Langzaam warm worden en daarna niet meer te stoppen. Ik ben heel blij hiermee. Ik denk dat er nog meer inzit; een snellere tijd, langere afstand?  De volgende dag (maandag) vertrekken we vroeg. Helaas wil de bus niet starten maar een andere buschauffeur zorgt ervoor dat de bus start. Gelukkig, we kunnen vertrekken maar onderweg staan we weer in de file. Het is rustig in de bus. De lopers zijn moe. Om 18;00 uur komen we weer aan in Leek. Iedereen strompelt de bus uit. Het lang en niet comfortabel zitten maakt een busreis erg lang en is niet goed voor het herstel. De volgende dag moet ik weer aan het werk. De trap kom ik redelijk af maar als ik op mijn werk kom dan valt het niet mee om de auto uit te komen. Ik probeer op mijn werk zoveel mogelijk te bewegen want vanavond moet ik weer looptraining geven. Ik kijk terug op een bijzonder evenement. Erg leuk om deelnemer te zijn van een goed geolied evenement.