De zestig van Texel een terugblik

By | May 18, 2015

Onlangs kreeg ik de vraag: Wanneer is de zestig van Texel? Ooh die is al geweest zei ik dat was op 6 april. En daarna de vraag hoe gaat het? Prima; goed hersteld en loop al weer hard.

Begin januari maakte ik op mijn website en via facebook bekend wat mijn nieuwe plannen zijn voor 2015.

1 van die plannen was de Zestig van Texel. Na lang nadenken heb ik mij ingeschreven voor deze uitdaging. Een uitdaging was het wel want ik had nog nooit een zestig gelopen. 42 km had ik in november 2014 gelopen en nooit meer.

Nadat ik mij had ingeschreven was het tijd om een trainingsschema op te stellen. Want er moest wel getraind worden. De lange duurlopen plande ik in het weekend want  de andere dagen was ik druk met het geven van trainingen en werken.

Op zaterdag liep ik tempo’s met mijn vriend (Marcel) en op zondag een lange duurloop. Soms alleen en af en toe met Loopgroep Nienoord.

Regelmatig kreeg ik de vraag hoeveel kilometer ik maximaal ging trainen. Ik gaf aan dat het aantal kilometers lopen geen vast gegeven is. Luisteren naar mijn lichaam vind ik belangrijker.

Op een gegeven moment begonnen de voeten op te spelen. Pijn onder mijn voet. In het begin alleen na een training maar na verloop van tijd al na tien kilometer lopen. Dat was een domper. Eerst geprobeerd om het trainingschema aan te passen; alleen lopen op zondag maar dat hielp ook niet. Ik kreeg het advies om de voet (onderkant) te laten tapen. Ik dacht ik kan het altijd proberen. Dat voelde tijdens het lopen al een stuk beter maar het was voor mij nog niet voldoende. Dus kijken naar het schoeisel. Ik kreeg het advies om zooltjes te nemen in mijn schoenen. Ik vond de tijd te kort om nog te gaan oefenen met zooltjes en ik loop het liefst op minimalistische schoenen en daar horen geen zooltjes bij. Dus op zoek naar andere schoenen. Ik kwam uit op de Hoka one one Clifton. Via Jan Douma van Steenboksport mocht ik een paar schoenen testen. Ik hou niet van het halve werk dus ik heb de schoenen aangetrokken en een duurloop gedaan van 30 km. En wat liepen ze lekker! Geen pijntje te voelen. Gedurende de trainingsperiode heb ik mij iedere week laten masseren door Gerard Bezema van agb massage. De pijntjes die ik voelde kregen even extra aandacht en de overige spieren werden los gemasseerd.

De zestig van Texel komt snel dichtbij. Huisje gereserveerd want ik wilde niet op en neer naar Texel. Ik kom graag op Texel dus het werden een paar dagen. En dan ineens is het zover. Op naar Texel. De zenuwen slaan hard toe. Ik twijfel kan ik het wel aan?. Blijven mijn voeten heel? Hou ik het vol?

En dan is het twee paasdag: de zestig van Texel. De zenuwen gieren door mijn keel. Het is lang geleden dat ik zo zenuwachtig voor een wedstrijd ben geweest. Mijn camelbak vul ik met water, neem de nodige gelletjes en repen mee en op naar de start. Ik probeer bij iedere drinkpost een beker cola te nemen en een gelletje naar behoefte. Marcel is vandaag mijn personal coach/begeleider. Hij probeert zoveel mogelijk mee te fietsen, maakt geregeld foto’s en op facebook plaatst hij mijn vorderingen.

Ik ben erg vroeg bij de start en is het nog even wachten. Ik eet nog iets ga nog een keer naar het toilet. En dan valt het startschot. Iedereen komt in beweging. We lopen richting het haven terrein. Ik begin rustig want het lichaam moet nog warm worden. Na het haventerrein gaan we via de duinen het strand op. Op het strand tegenwind. Ik sluit me aan mij een groep en loop in een hoog tempo over het strand. Het tempo ligt hoog maar als ik het tempo laat zakken dan loop ik alleen tegen de wind in en dat wil ik juist niet. Na enkele kilometers verlaten we het strand. Strand op en af is pittig, erg los zand. We maken een lusje door het bos en gaat dan weer richting het strand. Inmiddels regent het. Regen en wind op het strand voelt koud aan. Ik loop een klein stukje alleen maar ik zie een loper en sluit me aan. Gelukkig wordt het weer droog. Bij het verlaten van het strand stop ik even om het zand uit mijn schoenen te halen. Na het strand komen we in een prachtig natuurgebied; De slufter. Runderen die er grazen kijken niet op van al die hardlopers en begeleiders. Ik was hier nog nooit geweest. Als ik weer naar Texel ga dan ga ik dit gebied verkennen. Via de duinen lopen we richting de vuurtoren. De zon komt er gelukkig bij en kunnen mijn mouwstukken en windjack uit. Vanaf de vuurtoren lopen we langs de dijk. We hebben redelijk wind mee . Mijn bovenbenen hebben het zwaar te verduren gehad op het strand en met alle klimmetjes in de duinen maar we zitten op de helft. Ik voel aan mijn lichaam dat ik iedere kilometer sterker wordt. Bij de start twijfelde ik of ik het vol zou gaan houden maar ik merk als ik in 1 tempo doorloop ik het heel lang vol kan houden. Langs de dijk kan Marcel helemaal mee fietsen, is wel heel gezellig. Lange gesprekken voeren we niet want ik vind het lekker om in een flow te lopen,focussen op wat nog moet komen.

De kilometers tikken weg en ik loop gestaag door. Af en toe kijk ik op mijn horloge om te kijken of ik het juiste tempo loop. Voor me zie ik lopers die mij hebben ingehaald op het strand maar nu is het andersom; ik haal ze in. Dat voelt lekker. Mijn voeten voelen wonderbaarlijk goed. Ik voel dat er alleen bij mijn kleine tenen wrijving zit maar dat is goed vol te houden. De laatste 5 kilometer gaan we in. Iedere kilometer wordt nu aangegeven. Ik ga nu aftellen en vind een kilometer ineens erg lang. Ik spreek mezelf moed in want wat is nu een kilometer? En dan ineens slaan we rechts af en is de finish inzicht. Ik ben blij en heel gelukkig dat ik er ben en de zestig heb volbracht.

Bij de finish is er weinig reuring. Geen medaille. Ik krijg een isolatiedeken aangereikt. Wat moet ik daar nu mee? Het is prachtig weer. Wij vertrekken naar ons tijdelijk verblijf waar ik kan eten, drinken en douchen. Na een lekkere maaltijd ga ik nog even een klein stukje fietsen. Slapen gaat goed maar lig nachts klaar wakker er zit nog een stukje adrenaline in mijn lijf. Gelukkig val ik weer in slaap. De volgende ochtend voel ik me fit. De benen zijn een beetje stijf. Van Esther en Edwin hebben we kaartjes gekregen voor het zwembad. We gaan nog even zwemmen en bubbelen in het bubbelbad. Na het zwemmen, laden we onze spullen in en gaan we nog van een lekkere maaltijd genieten aan het strand. Nadat we onze buikjes hebben gevuld nemen we de boot en vertrekken we naar huis want ik geef looptraining op dinsdagavond bij loopgroep Nienoord.

Conclusie: de zestig van Texel was erg leuk. De afwisseling verhard en onverhard is mij zeer goed bevallen. Prachtig natuurgebied ontdekt die ik bij mijn volgende bezoek aan Texel ga bezoeken. Mis alleen de entourage eromheen en weinig toeschouwers. Zestig kilometer is erg lang maar het was niet eenmalig.

IMG_20150406_164523